Afgelopen maandag ben ik (eindelijk) begonnen met de laatste fase van mijn studie; ik ben begonnen met afstuderen. En dat doe ik door een afstudeerstage te lopen bij een geweldig leuk jeugdtheater bedrijf in Rotterdam! Meaning; een aantal dagen per week reizen van Zevenbergen of Breda naar Rotterdam en omgekeerd. Nou heb ik maar besloten dit met de trein te doen. Ja, met de NS, met alle vertragingen, uitgevallen treinen en schreeuwende schoolkinderen erbij, want van iedere dag file op de A16 word ik ook niet extra vrolijk. 

Met muziek die door mijn iPhone oortjes klinkt, heb ik de afgelopen dagen al in een paar treinen gezeten. De sprinter tussen Zevenbergen en Rotterdam stopt op alle tussengelegen stations. (Geloof me, dat zijn er veel.) En iedere keer als die trein weer stopt, stappen er mensen in of uit. Reizigers op weg naar… Ja, naar waar eigenlijk? Ik besefte me ineens (wat eigenlijk heel logisch is) dat iedere mede trein reiziger zo z’n eigen bestemming heeft. Met de klanken van Mumford & Sons op de achtergrond bedenk ik me ‘Waar zou dat meisje, met zwarte broek, zwarte tas, Chelsea boots en houthakkers blousje, die naast mij zat naar toe gaan? Of die meneer met die muts op schuin voor mij? Werk? School? Vrienden?’ 

Zo ook de oudere meneer op Rotterdam Centraal. Dinsdag avond, 17:15. Hij staat, net als ik, te wachten op de sprinter richting Roosendaal. Hij heeft een witte, lange jas aan, een beige broek zwarte schoenen, en een grote bos rode rozen. Hij kijkt wat zenuwachtig om zich heen. Ik onderzoek hem een beetje. Ik schat hem op 65 jaar. Waar zou hij naar toe gaan? Wat zou deze reiziger zijn bestemming zijn? De romanticus en verhalen verteller in mij creĆ«ert gelijk een mooi verhaal: hij heeft een afspraakje met een vrouw. Een vrouw die hij al langer kent, maar nu pas echt wat mee gaat eten. En de rozen zijn een cadeau voor haar. Wat een bofkont die vrouw. Zo’n mooi boeket. Zou hij verliefd zijn? 

Ik werd zelf blij van mijn eigen verhaal en stond waarschijnlijk als een gek te glimlachen op het station. Awkward.  

Vanaf deze week, tot aan het einde van mijn stage, wil ik iedere week een reisverhaal hier plaatsen. Ik vertel mijn verhaal van de reiziger die mij opviel en dan ben ik erg benieuwd wat jij denkt dat het verhaal zou kunnen zijn. Dat kan door een foto of door een lang verhaal. Het maakt niet uit. Ik ben gewoon erg benieuwd of ik niet de enige ben die dit soort verhalen bij vreemden bedenk. Plaats je verhaal hier onder deze post of comment onder de Facebookpost. Het lijkt me leuk om jouw verhaal te lezen! 

Dus; wat denk jij dat de bestemming van de man en zijn bos rozen was? 

Advertisements